Actueel

TERUG NAAR OVERZICHT

Duurzame zorg vraagt om duurzame samenwerking

09-01-2019

Dit artikel gaat over het verschil tussen papier en werkelijkheid. Over ambitie versus resultaten. En het doet een poging om die twee werelden dichter bij elkaar te brengen.

Zo’n drie jaar geleden werden de drie grote decentralisaties van zorg, werk en jeugdhulp doorgevoerd. Met als ambitie om de zorg dichter bij de burger te brengen. Immers hoe dichter je bij de burger bent, hoe beter je weet waar iemand baat bij heeft.

Duurzame zorg vraagt om duurzame samenwerking

Nu - drie jaar later - is het de hoogste tijd om een paar fundamentele vragen te stellen: Is die zorg dichter bij de burger gebracht en zien we de beoogde toegankelijkheids- en kwaliteitswinst? Is de zorg en participatie de facto persoonlijker, betaalbaarder, efficiënter en effectiever geworden? In de praktijk is het antwoord nog te vaak ‘nee’ en extra middelen uit de stroppenpot van VWS en VNG bieden geen structureel soelaas.
Waar staan we nu en waar willen we naar toe?!

Voorafgaand aan de decentralisaties werd door beleidsmakers nogal eens verwezen naar het Scandinavisch model. Daarbij vooral verwijzend naar het uitgangspunt en ideologie van de overheveling van Rijk naar Gemeenten om de zorg en participatie dichter bij en rondom de burger te organiseren. Verzuimd is om de inrichting van alle aspecten van een geheel ander zorgsysteem aan nadere bestudering te onderwerpen en wat we van ervaringen aldaar opgedaan, zouden kunnen leren. (Zie hiervoor ook Paul Hulst 2016 en 2018.)

In dit artikel wordt een pleidooi gehouden voor een kanteling in denken en doen. Naast de transitie c.q. overheveling sec, zou de gehele organisatie van de zorg anders ingericht moeten worden zodat het individuele proces van hulpverlener en cliënt gefaciliteerd in plaats van gehinderd wordt. Van inkoop tot en met verantwoording. Dit is een aanzet, niet tot in detail uitgewerkt, tot een fundamentele gedachtewisseling om na de transitie tot daadwerkelijke transformatie te komen. De gehele organisatie van de zorg en niet een enkel deel moet daarbij onder de loep genomen worden. Laten we ervoor zorgen dat het prijzenswaardig uitgangspunt 'dichter bij de burger' niet verwordt tot een holle kreet of zoals je tegenwoordig vaker en in bredere kringen hoort: ‘Een doodordinaire bezuinigingsoperatie van het Rijk’. Hierbij de link naar het hele artikel.